පුංචි පුංචි වැහි පොද පොද
හිමින් හිමින් බිමට වැටෙන
ආසයි මං ඒ වැහි යට
සීමා නැතිවම තෙමෙන්න
කලබලයක් නැතිව හිමින්
තාලයකට ගලා බහින
ආසයි මං දොළ පාරක
හිමි හිමීට අඩි තියන්න
පිනි වැටිච්ච හිමිදිරියක
මිහිඳුම්පට අතරමැදින්
ආසයි මං පෙරම්බරේ
ඉර පායන හැටි බලන්න
හිත අස්සෙන් විටින් විටක
මතු වෙන පද මුමුණ මුමුණ
ආසයි මං වැව් ඉවුරක
හැන්දෑ සුව රස විඳින්න
හිතට යනෙන හැම හීනෙම
චුට්ටක් හරි නැවතී ඉන්න
ආසයි මං ජීවිතයේ
පුංචි පුංචි තැන් විඳින්න
 |
"ආදරය"යන වචනය ඇසූ පමණින් ඕනෑම කෙනෙකුට එය හොඳින් හුරුපුරුදු ආගන්තුක නොවන වචනයක් බව නිසැකය.එපමණක් නොව මෙය මුළු මහත් ලෝකයටම පොදු වූ මාතෘකාවක් ද වන්නේය.ආදරයට අර්ථකථන සැපයීම නම් ඒ තරම්ම පහසු කාර්යක් නොවන්නේය.මන්ද යත් විවිධාකාර වූ අර්ථකථනයන්,අදහස්,ආකල්පයන්,විචාරයන් ඔස්සේ ආදරය විග්රහ කොට දැක්විය හැකිය.කෙසේ නමුත් එක් අර්ථකථනයකට ආදරය සීමා කරනවාට වඩා එක් එක් කෙනා තුළ ආදරය පිළිබඳව ඇති අදහස ඒ ආකාරයෙන්ම තැබීම වඩාත් සුන්දර වනු ඇත.
කෙනෙකුට ආදරය කියූ පමණින් සිහි වන්නේ කුමක්ද?,ඔව්..බොහෝ දෙනාට එක්වරම සිහි වන්නේ ප්රේමවන්තයන් අතර ඇති ආදරයයි.නමුත් මේ ලෝකය තුළ ආදරය විවිධාකාරයෙන් පවතී.දෙමාපියන් හා දූදරුවන් අතර ඇති ආදරය,සහෝදර සහෝදරියන් අතර ඇති ආදරය,ගුරුවරු හා දරුවන් අතර ඇති ආදරය මෙන්ම මිනිසුන් හා සතුන් අතර ඇති ආදරය යනාදී වශයෙන් විවිධ වූ සබදතා මත ආදරය ගොඩනැගී පවතී.ආදරය ඉතා සුන්දර හෝ බොළඳ හෝ ගැඹුරු හෝ මාතෘකාවක් බවට පත් වන්නේ ඒ ඒ පුද්ගලයා ආදරය සමග ලබා ඇති අත්දැකීම් සමගය.කෙනෙකුගෙන් "ඔබ ආදරය පිළිබඳව දකින්නේ කොහොමද?"යන්න විමසූ විට බොහෝ දෙනෙකුගේ පිළිතුර වන්නේ"ආදරය කියන්නේ හරිම සුන්දර හැගීමක්"වැනි සුලබ පිළිතුරකි.තවත් අයෙකු ආදරය පිළිබඳව කතා කිරීමටවත් කැමැත්තක් නොදක්වයි.තවත් අයෙකු ඉතා ගැඹුරු අර්ථකථනයන් ද ලබා දීමට පුලුවන.මේ ආකාරයට ආදරය පිළිබඳව බොහෝ පැතිකඩයන් ඔස්සේ සාකච්ඡා කළ හැකිය.ආදරය විටෙක ත්යාගයක් වැනිය.තවත් විටෙක ගණුදෙනුවක් වැනිය.
ආදරය වැනි හැගීමක් වඩාත් සුන්දර වන්නේ එකී සබඳතාව තුළ පවත්නා විවිධ ගුණාංග මතය.ඒ තුළ අන්යෝන්ය අවබෝධය,තේරුම් ගැනීම,ඉවසීම,දරාගැනීම,පරාර්ථකාමීත්වය මෙන්ම වඩා වැදගත්ම සාධකය වන්නේ විශ්වාසයයි.මානුෂීය සබඳතා පවත්වාගෙන යාමේදී ආදරය වැනි හැගීම් තුළ මේ සියල්ල කැටි වී පවතී.මේ සියල්ලට මූලාරම්භය සැපයෙන්නේ එකිනෙකා අතර පවත්නා විශ්වාසය මතය.ආදරය තුළදී මෙය වඩා ප්රබල වන්නේ ඇතැමුන්ගේ ජීවිතවල බොහෝ සංදිස්ථාන මේ සමග වෙනස් වීමත් සමගය.
දෙපාර්ශවයක් අතර ගොඩ නැගෙන්නා වූ සම්බන්ධතාවන් තුළ විශ්වාස කරන්නෙකු මෙන්ම විශ්වාසය රකින්නෙකුද සිටී.මෙකී භූමිකා සබඳතාව තුළ හුවමාරු වෙමින් ගලා යයි.විශ්වාසය ඉතා ප්රබල වන්නේ බිඳුණු වීදුරුවක් නැවත සකස් කිරීමට නොහැකි සේම බිඳුණු විශ්වාසයක් ද නැවත ඇතිකිරීම අපහසු හෝ කෙදිනකවත් සිදු නොවන්නක්ද සිදු විය හැකිය.විශ්වාසය ගිලිහෙන තැනින්ම ආරම්භ වන්නේ සැකයයි.එතැන් පටන් සියලු දේ තුළ අවිශ්වාස,සැකය මතු වී පෙනෙන්නට පුළුවන.
තමන්ගේම ආදරණීයන් තමා එතෙක් ඔවුන් කෙරෙහි තබා තිබූ අසීමිත විශ්වාසයක් ක්ෂණයකින් බිද දැමුවහොත් විශ්වාස කළ පුද්ගලයා කෙතරම් නම් පීඩාවකට පත් වන්නේද?මෙම කාරණය බොහෝ දුරට ප්රේමවන්තයන් තුළ දැකගත හැකිය.එක් අයෙකුගේ විශ්වාසය කඩකිරීම් මත පමණක්ම නොව අනෙකා නිකරුණේ අවිශ්වාස කිරීම මතද මෙවන් තත්ව උදාවිය හැකිය.
කෙනෙකු කෙරෙහි විශ්වාසයක් නොමැතිව නිතරම අවිශ්වාසයෙන් සැකයෙන් එකී පුද්ගලයා දෙස බලන්නේ නම් ඔහු හෝ ඇය කෙතරම් කැපකිරීම් සිදු කළද ඉන් ඵලක් වන්නේ නැත.ඒ සියල්ල අවිශ්වාසයට යටපත් වනු ඇත.මේ නිසාම ඉතා වටිනා සබඳතා දුරස් වීම,සබඳතා බිද වැටීම,ආදරණීයන් වෙන්වීම වැනි අමිහිරි අත්දැකීම් රැසක් ජීවිතයට ළඟා වනු ඇත.
තවත් වැදගත් දෙයක් වන්නේ විශ්වාසය තබන පුද්ගලයාගේ විශ්වාසය රැකීමයි.කෙනෙකු තමන් කෙරෙහි තබන විශ්වාසය අයුතු ලෙස ප්රයෝජනයට ගන්නේ නම් ඒ තුලින් අනෙක් පුද්ගලයා පීඩනයට පත් කරන්නේ නම් එතැනදී ආදරය වැනි කාරණා වෛරයකට වුවද පෙරළිය හැකිය.සමාජයේ ඕනෑ තරම් එවැනි සිදුවීම් අප දැක තිබේ.බොහෝ දෙනෙකුගේ සබඳතා තීරණය වන්නේ විශ්වාසය මතය.ඇතැමුන් විශ්වාසය කඩවූ එක් අවස්ථවක් නිසා ජීවිතයේ යළි කිසිදාක කිසිදු කෙනෙකු විශ්වාස නොකරන තත්වයට පවා පත් වනු ඇත.තවද සබඳතාව පවත්වාගෙන ගියද ඒ තුළ විශ්වාසයක් නොමැතිව හිස් බවක් දැකගත හැකිය.
මේ ආකාරයට ආදරය මෙන්ම ඕනෑම මානව සබඳතාවක් තුළ විශ්වාසය යන කාරණාව ඉතා වැදගත් වනු ඇත.කෙනෙකු තව කෙනෙකුව විශ්වාස කිරීම තුළ සබඳතාවන් පුළුල් වීම මෙන්ම විශ්වාසය රැකීම මත ආදරණීයන් සමීප වීමද සිදුවේ.මානුෂීය හදවත් ඇති මිනිසුන් මෙවැනි වටිනා සබඳතා හොඳින් හඳුනන්නෝය.බැදීමක අර්ථය,වටිනාකම ඔවුහු නිසිලෙස දනිති.ඒ නිසාම තවකෙකුගේ හැගීම් තමන්ටද ආරෝපණය කරගෙන සසඳා බලා අනුන්ද තමා වැනිම මනුෂ්යයින් යැයි සිතා කටයුතු කරන තෙක්ම මානව සබඳතා මිහිරි,ආදරණීය ජීවත් වන්නට බලාපොරොත්තු එක්කරන්නා වූ බැදීම් වනු නියතය.
ජීවිතය පිළිබඳව ඔබ,මා,අප දකින්නේ විවිධාකාර ලෙසය.කෙනෙකු ජීවිතයේ සතුටින් සිටින වෙලාවක තවත් කෙනෙකු දුකින් සිටිනවා විය හැකිය.තවත් අයෙකු ජීවිතය පිළිබඳව කලකිරීමෙන් සිටිනවා විය හැකිය.නමුත් තේරෙන වයසේ පටන් මේ වනතුරුම කිසිවෙකු සතුටින්,දුකින් හෝ කලකිරීමෙන් සිටිනවා යැයි කිව නොහැකිය.මන්ද යත් ජීවිතය යනු,මේ සියලු හැගීම් කැටිකර ගත් තාවකාලික නවාතැන්පළක් වන බැවිනි.එවන් ජීවිතය තුළ විවිධ අවස්ථා පසු වන්නේ කාලයත් සමග සිතූ හෝ නොසිතූ ආකාරයට ගලා යමිනි.
මෙලෙස ගලායන ජීවිතය තුළ කෙතරම් නම් විඩාවන්,පීඩාවන්,පසුතැවීම්,හිත් රිදීම්,ඇදවැටීම්,වෙන්වීම්,සමුගැනීම් සිදුවනවාද? දරාගැනීමට නොහැකිම අවස්ථා මත මිනිසුන් ජීවිතය අතහැර දමා යාමට තරම් පසුබට නොවන්නේද මෙවන් අවස්ථා ජීවිතයට ළඟා වීමත් සමගය.කෙනෙකු තදින් දරාගන්නා දෙයක් තවකෙකු හට උහුලාගත නොහැක.මිනිසුන් සියල්ල එක හා සමාන නොවන්නේ එබැවිනි.ජීවිතය එලෙසය.
මෙවන් ජීවිතය තුළ විවිධ පැතිකඩයන් නිරූපණය කෙරෙන අතර අද වන විට බොහෝ දෙනා ගත කරන්නේ විඩාබර මෙන්ම හුදෙකලා වූ ජීවිතයන්ය.එකී හුදෙකලාව, විඩාව කායික මෙන්ම මානසික වශයෙන්ද පවතී.කායික පීඩාවන් උදෙසා ප්රතිකර්ම,ක්රමෝපායන් කොතෙක් තිබුණද මානසික පීඩාවන්,හුදෙකලාවන් සදහා ප්රතිකර්ම අවමය.නමුත් ජීවිතයේ බොහෝ සංදිස්ථාන වල මිනිසුන් කලාව,සෞන්දර්ය හා බැදී පවතින්නා වූ අවස්ථා වල මානසිකමය සුවයක් දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්වම ලැබී ඇත.ඕනෑම අයෙකු කලාව,සෞන්දර්ය හා බැදී පවතින්නේ කුඩා අවදියේ නැළවිලි ගීයත් සමගම විය හැකිය.
ගෙවාගෙන යන ජීවිතය තුළ දැනෙන මහන්සිය නිවා ගන්නට ගීතයකට සවන් දෙනවාද?හිතට දැනෙන කියා ගන්න බැරි හැගීම් වචනයට පෙරළගන කවිපදයක් ගොතනවාද?ජීවිතේ දැකපු අමතක කරන්නම බැරි දෙයක් පාට වලින් තවරනවද?ජීවිතේ වින්ද මිහිරි අමිහිරි අත්දැකීම් වචනවලට ගොනු කරලා නවකතාවකට කෙටිකතාවකට මුලපුරනවද?.ඉතින් මේ හැම තැනකම ළැගුම් අරගෙන එහෙ මෙහෙ දුවන්නෙම කලාව.
මනුෂ්යයින් තුළ ජීවත් වන කලාකාමී පුද්ගලයා හරි අපූරුය.නනිර්මාණකරුවෙකු මෙන්ම රසවිඳින්නෙකුද ඒ තුළ ජීවත් වෙයි.ජීවිතයේ සුන්දරත්වය හරිහැටි වැටහෙන්නේ එකී අපූරු මිනිසාගේ අවදි වීමත් සමගය.ඉපදී මැරෙන කෙටි කාලය විඳින්නට හැකි වන්නේ එවිටය.ළතෙත් හදවත් ඇත්තන් බිහිවන්නේ,සහෘදයෙකු නිර්මාණය වන්නේ,මනුස්සකම් දළුලන්නේ කලාව තුළ බිඳක් හෝ සැරිසරන විටකදීය.එවිට ජීවිතයේ ආලෝකමත් පැතිකඩ විඳිනවා සේම අඳුරු පැතිකඩයන් වුව සමසිතින් දරාගැනීමේ හැකියාව උදාවනු ඇත.
ආදරය තුළින් වෙන්වීම ලද්දෙකු නිසාම විරහ ගීතයක් බිහිවනු ඇත.හරිගිය වැරදුන තැන් මැද ජීවිතය ගෙනයන්නවුන් නිසාම කලාකෘති නිමවනු ඇත.සාහිත්ය,කවිය,ගීතය,නර්තනය,සිනමාව, නවකතාව,කෙටිකතාව,චිත්රය යනාදී මේ සියල්ල තුළ ගැබ්ව පවතින්නේ කලාවයි.මේ තුළ සෞන්දර්ය ද අවියෝජනීයව බැදී පවතී.ලොව තුළ විවිධාකාර වූ විශිෂ්ට ගණයේ කලාවන් නිර්මාණය වන්නේම මිනිසාගේ ජීවිතයේ ඇති අත්දැකීම් සම්භාරය හා ගැටෙමින් ය.කලාව උපදින්නෙද මිනිසා සමගමය.මිනිසාගේ ආධ්යාත්මය සමග බැදී පවතින්නා වූ කලාව තුලින් ඔවුන්ගේ හැගීම් විවිධ ආකෘති ඔස්සේ බාහිරට පෙන්නුම් කරනු ලබයි.
කලාව රසවිඳිම තුළද පවතින්නේ අපූර්වත්වයෙන් යුතු දේවල්ය.මොහොතකට නැවතී සිතූ විට ජීවිතයේ ලැබෙන පීඩාකාරීම අවස්ථාවල අප සිදු කරන්නේ කුමක්ද යන්න කල්පනා කර බැලූ විට බොහෝ දෙනෙකුගේ පිළිතුර වන්නේ තමා කැමතිම ගීතයකට සවන් දීම හෝ චිත්රපටයක් නැරඹීම වැනි සෞන්දර්යාත්මක දේවල්ය.බොහෝ දෙනෙකු විනෝදාංශයන් ලෙස සිදු කරන්නේද මේවාමය.එනම් මිනිසා හා කලාව එකිනෙක බැදී පවතින සම්බන්ධතාවක් මෙන්ම ජීවිතයට කලාව අවැසි බවද නොඅනුමානය.
වර්තමානය වන විට මෙය තවදුරටත් වර්ධනය විය යුතුව ඇත.ඊට හෙතුව අද වන විට මිනිසා හුදෙකලාභාවයට පත් වී ඇති අතරම මානසික පීඩනය අතින්ද ඉහළ මට්ටමක පවතී.සිතෙහි සැහැල්ලුභාවය,විවේකය මෙන්ම රසවින්දනය තුළද ජීවිතයේ වින්දනය ලබා ගත හැකිය.කලාව හා සමීප පුද්ගලයාට මෙය පහසුය.ඒ තුළ ජීවිතය තේරුම් ගැනීම පහසුය.කලාව තුළින් සිහින ලොවක ජීවත් වන්නෙකුද නිර්මාණය විය හැකි අතර යථාර්තවාදීව ජීවිතය දෙස බලන්නෙකු නිර්මාණය වීම යන දෙයාකාරයෙන්ම සිදුවිය හැකිය.උසස් ගණයේ කලා නිර්මාණ තුළ ජීවිතය සංකීර්ණ ලෙස විග්රහ කරනවා සේම වචන දෙක තුනකින් පවා ඒ දෙයම සිදු කිරීමට ඇති හැකියාව කලාව තුළ පවතී.එවන් වූ කලාව තුලට මිනිසාගේ පිවිසීම අත්යවශ්ය වන්නේ ජීවිතය විදීමේ කලාව පවතින්නේ කලාව තුළ වන බැවිනි.සුන්දර ,අපූරු,විචිත්ර මිනිසෙකු බිහි වන්නේ ඒ තුළිනි.එවිට ගෙවා යන ජීවිත ගමන අතරමැද ගිමන් හැරීමට නතරවන මංපෙත් වල රිසිසේ ජිවිතය විඳ නැවත ගමන ආරම්භයට සවි ශක්තිය ලබා ගෙන ගමනාන්තයට ළගා වී ආපසු හැරී බැලූවිට තමාද සොදුරු මිනිසෙකු යැයි සිතෙනු නොඅනුමානය.
පුංචි පුංචි වැහි පොද පොද හිමින් හිමින් බිමට වැටෙන ආසයි මං ඒ වැහි යට සීමා නැතිවම තෙමෙන්න කලබලයක් නැතිව හිමින් තාලයකට ගලා...
